ไปสมัครแอร์ของสายการบิน Emirates รอบที่ผ่านมามา (ประมาณต้นๆ มีนา แต่วันไหน...ลืม!!) ตอนแรกนึกว่าจะตกตั้งแต่รอบ pre-screen ที่โรงแรมตะวันนาซะอีก เนื่องจากว่าเอื้อมแตะก็สุดตัวเลยทีเดียว พอดีไม่สูงเหมือนคนอื่นเค้าแถมแขนยังสะเหร่อสั้นอีก -__-'' ผ่านไปได้อย่างเฉียดฉิวก็เข้าไปในห้อง เห็นสาวๆ สวยๆ นั่งกันเต็มเลย โชคดีน่ะที่ไปเช้าเลยได้เข้าห้องไปเป็นรอบแรกไม่งั้นรอถึงเที่ยงถึงบ่ายหิวตายแน่ๆ เลย แล้วเค้าก็ทยอยให้ทำกรุ๊ปทีล่ะสองกรุ๊ป กรุ๊ปล่ะ 15 คน กรรมการเป็นคนสิงคโปรเหมือนเป็น agency มาคัดให้ก่อนไรงี้ กรุ๊ปเดย์กรรมการถามว่า "if you have to show me around Bangkok, where would be the three places you choose?" พอสิ้นเสียงกรรมการเท่านั้นแหละ ... ตลาดแตก!! จะแย่งกันพูดไปหนายยยย o_O
เนื่องด้วยเป็นการสมัครครั้งแรกในชีวิตเลย (รอยัลบรูไนไม่นับเพราะตกนำ้หนักตั้งแต่ยังไม่ได้คุยกับกรรมการเลย ฮ่าๆ) ความ "งง" บังเกิดซิค๊าบบ มันจะแย่งกันอะไรกันจะขนาดนี้ กำลังอ้าปากจะพูด โอ้วว โดนคนฝั่งซ้ายตัดหน้า พอจะอ้าปากพูดอีก โอ้วว คนทางขวาชิ่งตัดหน้าอีก ... เลยอ้า หุบ อ้า หุบ เป็นปลาทองอยู่นั่นแหละ เลยนั่งยิ้มสวยก็ได้ฟร่ะ (สวยป่าวไม่รู้หรอก ฮ่าๆ) แต่แล้วพอผ่านไปเกือบห้านาที ... พวกตลาดแตกหมดมุกแล้วคับพี่น้อง ทีนี้เป็นทีของตูที่นั่งอัดอั้น อ้า หุบ อ้า หุบมานานแล้ว โฮะๆ เลยพูดไปสามประโยค 5555 (เหมือนเยอะเล๊ยยย) จบสามประโยคที่คิดไว้ตั้งแต่แรกก็ไม่ทำไรล่ะยิ้มสวยต่อ อีกแป๊บนึงกรรมการก็บอกหมดเวลา แล้วให้ใครซักคนสรุปมาซิ๊ คนสรุปนี่ถ้าสรุปดีก็รุ่ง สรุปแย่ก็ร่วงเลยน่ะเนียะ
หลังจากสรุปเสร็จกรรมการก็บอกว่าใครเข้า semi-final เค้าจะส่ง email แจ้งไปน่ะ ให้แยกย้ายกันกลับได้แล้ว และในจังหวะที่เดินออกตาส่อนแอบเหลือบไปเห็นกรรมการดึง resume สามคนแยกออกมาจากกอง มีเพื่อนเราคนนึงกับใครไม่รู้อีกสองคน ฮือออ....แล้วตรูหล่ะ ถูกทับถมไปไว้ในกองไหน เศร้าใจเลยกลับแบบนอยด์ๆ ไม่ได้กลับบ้านหรอกน่ะ บ้านไกลเลยไปนอนบ้านเพื ่อนก่อนเพราะว่าไม่ไหวแล้ว ... ง่วงและเหนื่อยมาก ไม่เคยคิดว่าสมัครแอร์จะเหนื่อยแบบนี้ สาวงามหลายร้อยหลายพันคนมาตลาดแตกในที่เดียวกัน และที่สำคัญขาดอากาศบริสุทธิ์อย่างแรง ใน hall มีแต่กลิ่นสเปรย์ฉีดผมที่อัดกันมาซะหัวแข็งโป๊ก!! ถึงบ้านเพื่อนหลับเป็นตาย (ขอบใจตุ๊กแกที่อุตส่าห์ลงมาเปิดบ้านให้นอน) ไม่ว่าเพื่อนจะเปิดทีวีดู CSI เสียงดังยังไงก็ไม่ได้ยิน เพื่อนจะไอแค่กๆ ไม่สบายแค่ไหนก็ไม่สน ฮ่าๆ ... ตกบ่ายเจนกับเฟิสก็ขนเสบียงมาปลุกถึงห้องเลยทีเดียว เป็นเป็ดพะโล้พระเจ้า (มันอร่อยมาก) ตอนแรกไม่อยากตื่นมากินอยากนอนมากกว่า แต่พอได้กลิ่นเท่านั้นแหละ เด้งดึ๋งๆ มานั่งข้างๆ ชามเป็ดแบบไม่รู้ตัว ... สี่คนรุมเป็ดครึ่งตัวเหลือแต่ซากในพริบตา ทานกันเสร็จก็เคลื่อนทัพไปออกกำลังกาย มีแผนไปตีแบดกับว่ายน้ำกัน แต่พวกท่านถามตรูมั่งมั้ยว่าไหวมั้ย อยากออกกำลังมั้ย!!!
จบวัน pre-screen ไปแบบหดมเรี่ยวหมดแรง วันรุ่งขึ้นก็ตื่นมานอยด์ๆ เพราะไม่เห็นกรรมการแยก resume ตัวเองออกไป ปลงโลด ถือว่าไปลองสนามขำๆ ล่ะกันว่ะ พอตกบ่ายๆ เพื่อนๆ เริ่มกรี๊ดกร๊าดดกันเพราะได้ email invitation เชิญไปวัน semi-final ไอ้เราก็นั่งมอง bb รอไฟแดงแว๊บๆ แล้วก็ปลง ... มันคงส่งมาหรอกน่ะ แล้วพระเจ้าก็ทรงโปรดให้เพื่อนสนิทเราโทรมา เพชรโทรมาบอกว่า "เดย์..มึงไปดู FB ของไอ้นั่นในคอมดิ บลา บลา บลา" เราก็เลยต้องไปเปิดคอมแบบเสียไม่ได้ แล้วไหนๆ ก็เปิดคอมแล้วเช็คเมลล์อีกหน่อยจะเป็นไร พอเปิดเมลล์มาก็เห็นเมลล์จาก Cabin Crew Recruitment ในหัวเรื่องว่า Invitation to Emirates Assessment Day 20 March 2010 .... แม่เจ้าวิ่งกรี๊ดไปรอบบ้าน โดนแม่ด่าสะใจ 5555
ดีใจที่เพื่อนๆ ที่ไป pre-screen ด้วยกันได้ invi กันหลายคนมาก อย่างน้อยวัน Assessment จะได้มีเพื่อน อุ่นใจไว้ก่อน แต่เอาเข้าจริง ... วันที่ 20 มันเรียงคิวตามตัวอักษรชื่อ อิช้านขึ้นด้วยตัว D ได้เบอร์ 9 lucky number เชียว แถมยังโชคดีมีแหวนอยู่ด้วย D เหมือนกัน เบอร์ 10 ติดกัน ฮ่าๆ รอบนี้กรรมการ Emirates มาเอง เริ่มจากดูวีดีโอ ถามตอบเกี่ยวกับสายการบิน แล้วก็มาทำกรุ๊ปอันแรก กรุ๊ปล่ะ 15 คนพร้อมๆ กับการเรียกไปเอื้อมแตะอีกรอบ (ลุ้นระทึกอีกแล้วกับเอื้อมแตะ แต่รอบนี้พ้นมาครึ่งฝ่ามือแบบ งงๆ) ตอนเข้าไปนั่งจะทำกรุ๊ปเห็นคนรอบข้างแล้วอับเฉาพระเจ้ากลั่นแกล้ง มีฝรั่ง native อยู่สองคน คนนึงเบอร์ 8 นั่งข้างตรูเลย T-T แล้วก็คนพูดภาษาอังกฤษดีๆ อีกเพียบ จริงๆ ภาษาเราก็ไม่ได้ด้อยหรอกน่ะ แต่เจอ native แล้วรู้สึกด้อย 555 ทำกรุ๊ปเสร็จก็ออกมารอผล ผลประกาศรอบต่อรอบ ค่อยๆ คัดคนออกทีละรอบ ลุ้นระทึกกันไป กรรมการแจกเป็นกระดาษมาให้เปิดลุ้นเอาเอง พอได้มามันพับอยู่ก็เปิดอ่านแบบตื่นเต้นมาก แต่พอเห็นประโยคแรกขึ้นว่า Thank you for .... หน้าหุบทันที กลับบ้านตั้งแต่ครึ่งวันเช้าเลยวุ้ย แต่พออ่านย่อหน้าสอง Congratulations .... อ้าวว เอ๊ะยังไง อ่านใหม่แล้วยังให้เพื่อนข้างๆ อ่านด้วยอีกต่างหาก ไม่แน่ใจกลัวตาฝาด เล่นตบหัวดังป๊าบบ แล้วลูบหลังแบบนี้ปรับอารมณ์ไม่ถูกน่ะเนียะ
เสร็จจากกรุ๊ปอันแรกก็ทำข้อเขียน ... แอบยากน่ะนั่นเพราะว่ามันให้อ่านเรื่องยาวเชียว แต่เวลาให้น้อยมาก แล้วยังมีเขียน essay ด้วยอีกต่างหาก หัวข้อก็บอกกันสดๆ ร้อนๆ ในห้องสอบเลยทีเดียว "What doesn empathy mean? Show an example of you being empathetic." .... ขอไว้อาลัยใหักับตัวเองหลังจากได้ยินหัวข้อ essay อะไรคือ empathy ฟร่ะ!! เหมือนจะรู้ ... แต่ไม่รู้ ฮ่าๆๆ เขียนแถไปเนียนๆ มันคงคล้ายๆ sympathy หล่ะมั้ง สรุปผ่านข้อเขียนแบบ งงๆ ยะฮู้ววววว์
เหลือทำกรุ๊ป discussion สุดท้าย....แบ่งคนเป็น 4 กรุ๊ป กรุ๊ปล่ะ 8-9 คน แต่ทำไมกลุ่มอิช้านเหลือแค่ 5 คน และที่สำคัญ 2 คนเป็น native อีกคนเป็นญี่ปุ่นภาษาอังกฤษดี๊ดี เหลือตูและอีกคนเป็นกระเหรี่ยง!! ทำกรุ๊ปเป็นกรุ๊ปสุดท้ายเลย เห็นกลุ่มอื่นออกมาบางคนก็เฮ บางคนก็หงอย เห็นแล้วกลัวตัวเองจะออกมาแล้วเป็นประเภทสองที่หงอยกลับบ้านจริงๆ หลายๆ คนเดินมาบอกว่ากรรมการถามแบบจิกรายบุคคล ... ขอบใจน่ะพี่น้อง ... ให้ตูรนรานกว่าเดิมอีก พอเข้าไปจริงๆ กรรมการแปลกใจว่าทำไมมีแค่ 5 คนมันต้องมี 9 ซิ สรุปเค้าให้กระดาษผิดใบกับอีก 4 คน ซวยไปพวกที่ได้กระดาษผิดต้องมาวันรุ่งขึ้นอีกรอบ คำถามไม่ยากไม่ง่ายเพราะไม่น่าจะมีคำตอบที่ถูกหรือผิด เพียงแค่ต้องให้เหตุผลกรรมการให้ได้ว่าทำไมถึงเลือกตอบแบบนั้น เพื่อนๆ ในกรุ๊ปเราน่ารักมากช่วยกันดีมาก เลยผ่านกันหมดยกกรุ๊ป 5 คนเข้า final หมดเลย เย่ๆ ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะมาไกลขนาดนี้
ก่อนกลับก็รอเลือกวัน final แล้วก็ทำข้อสอบจิตวิทยา ... ทดสอบจิตวิทยา 187 ข้อตอนสามทุ่ม แล้วอิช้านตื่นมาตั้งแต่ตีสาม มันจะรอดมั้ย??? .... ไม่รอด!! ตอบเองเลย .... ตาลายมาก แถมศัพท์บางอันก็ยากส์เกินจะเข้าใจได้ เค้าบอกว่าอย่าตอบ B เยอะน่ะเพราะว่า B จะเป็นคำตอบพวกแบบไม่แน่ใจ เป็นคำตอบกลางๆ ถ้าตอบเยอะผลออกมาจะวัดไม่ได้ 100 ข้อแรกก็โอเคอยู่หรอก แต่ที่เหลือเริ่มไม่ไหวแล้วตาลายจะอ้วก อันไหนโจทย์ยาวๆ B ไปซะ อันไหนแปลไม่ออก B ไปซะ อยากจะไปกระซิบบอกกรรมการตอนส่งเหลือเกินว่า My B means I'm Blur -__-''
ตี 3 ถึง สี่ทุ่มครึ่ง .... กลับบ้านด้วยสภาพดังนี้ (ยิ้มแบบอิดโรย + หน้าเยิ้ม)
ได้ final วันที่ 25 มีนา 9 โมงเช้า แหกขี้ตาตื่นไปแต่งหน้าตีสี่เลยทีเดียว เพราะว่ากลัวเข้าเมืองแล้วรถติด สีลมนี่เอาแน่เอานอนกับมันไม่ได้หรอก วันนี้ interview เดี่ยวกับกรรมการคนล่ะประมาณชั่วโมง .... นานไปมั้ยคะ??? จะเอาอะไรไปคุยเนียะช้านนนน .... พอถึงโรงแรมก็เริ่มใจเต้นตุบตับ ตุบตับกลัวกรรมการ 555 แต่เข้าสัมภาษณ์จริงฮามาก กรรมการเป็นกันเองดี เข้าห้องเชือดไปปุ๊บกรรมการก็ขอรูปถ่ายที่ให้ไปถ่ายมา กรรมการแอบขำรูปปากแดงด้วย T-T ก็ทำตามที่สั่งหนิหนาว่าให้ทาปากแดงถ่าย ... ถึงมันจะดูอาซิ้มไปหน่อยก็ยอมทาสีแดงถ่ายมาให้น่ะนั่น
รูปอาซิ้ม
ส่วนคำถามที่ถามก็ให้เล่าประมาณว่าตอนทำงานเคยมีปัญหาอะไรกับเพื่อนร่วมงานรึป่าว แก้ปัญหายังไง บลา บลา บลา ส่วนใหญ่เกี่ยวกับเรื่องประสบการณ์การทำงาน การแก้ปัญหาในการทำงานทั้งงั้นเลย ตอนเล่าก็เล่าแบบติดตลกนิดนึงเพราะกลัวเครียด -__-'' (คิดได้เนอะ) พอสัมภาษณ์เสร็จเค้าก็ให้ถามคำถามได้ ก็ไม่รู้จะถามอะไรเลยยิงคำถามโง่ๆ นิดนึงว่า If it happens that I don't answer ur call, will u send me an email? b'cuz I'll go for a meditation for few days but not sure of when ก็รู้อยู่เค้าต้องตอบว่าถ้าโทรไม่รับเค้าก็จะส่งเมลล์ ฮ่าๆ แถมถามเหมือนว่าตัวเองจะได้ ก๊ากๆๆ ช่างกล้า!!! เสร็จสิบโมงกว่าก็หน้าเด้งไปกินข้าวแกงกะหรี่ที่จามจุรีสแควร์กับแตม คนมองเหมือนเป็นตัวประหลาด ... งี้แหละหน้าประมาณว่าระนาดดังก็พร้อมรำได้เลย
รอผลประมาณสามอาทิตย์ (เค้าบอกน่ะ) แต่ในใบที่ได้มาเขียนว่าภายในหกอาทิตย์ โอ้ยยย ... นานได้อีกไม่เป็นอันกินอันนอนกันพอดี นอยด์กันต่อไประหว่างรอผล แต่ว่าเดี๋ยววันอาทิตย์นี้ไปสัมภาษณ์ของ Qatar ด้วย พอดีได้ Short listed มาแบบงงๆ เหมือนกัน วันที่ walk in เค้าไม่โทรเรียก แต่ได้มาเป็น Short listed ก็โอเคหล่ะ ให้มันได้ซักอันเถ๊ออะะะ สาธุ กระดูกสันหลังคดก็ต้องทำกายภาพกันต่อไป ... วู้ววววว!!
When life gives you a hundred reasons to cry, show life that you have a thousand reasons to SMILE!!
