Lonely d@y

 เสาร์ที่ 22 สิงหา วันนี้วันดีฤกษ์ดีที่แม่กับปะป๊าจะบินไปมอริเชียสกันเพื่อไปงานแต่งงานของหลา่นชาย ยิ๊บปี้ ..... แมวไม่อยู่หนูร่าเริง ... แมวไม่อยู่ตั้งสองตัวแหนะ กั๊กๆ ไปตั้งเดือนนึงแหนะ

เครื่องออกเย็นๆ ค่ะ พากันไปส่งทั้งบ้านเลย รวมถึงเด็กข้างบ้านก็ขอไปส่งด้วย ... งงหล่ะซิว่าใคร ... น้องวิวไงคะ รายนี้มาแต่เช้าแต่งตัวมาอย่างสวยเตรียมตัวมาอย่างดี ใครถามว่าไปไหนตอบได้อย่างฉะฉานว่า "ไปขึ้นเครื่องบิน" พอถามว่าขึ้นไปไหนก็ตอบว่า "ไปฮ่องกง" แล้วพอถามว่าขึ้นเครื่องบินที่ไหน น้องวิวก็ตอบได้อีกว่า "ขึ้นเครื่องบินที่เซ็นทรัล" เป็นไงหล่ะคะเด็กในสังกัดเดย์ 55555+ตอบแต่ละอย่างทำเอาขำกันท้องแข็ง

พอไปถึงสนามบินก็เกิดการโกลาหลขึ้น เพราะยัยน้องวิววิ่งเป็นหนูติดจั่นเลยค่ะ วิ่งตามกันแทบไม่ทัน ซนมากๆ เลยแล้วก็ไม่กลัวใครด้วยค่ะ ใครมาเล่นด้วยก็เล่น ใครมาคุยด้วยก็คุยกับเค้า  แถมจะขึ้นเครื่องบินอย่างเดียวเลยไม่ยอมกลับต้องหลอกล่อนานมากกว่าจะกลับได้

ที่นั่งประจำบนรถเข็นที่ร้องจะขึ้นนั่งให้ได้ตลอดแล้วพอเจ้าหน้าที่เห็นก็โดนให้เอาลง 555+

ดูน้องวิวทำหน้าซิคะ ... วันนี้เจ๊แก Happy สุดๆ เลย

แล้วก็พอส่งปะป๊ากับแม่เข้าเกทไปเสร็จเราก็ตัดสินใจจะไปทาน scoozi กันเป็นการฉลอง เอ้ยไม่ใช่ ... ไปทานเพราะว่าน้องเบนอยากทานค่ะ สั่งกันกระจุยกระจายไปกันห้าคน กับอีก 1 เด็ก สั่งไป 4 ถาดแล้วก็ พาสต้าอีก 2 จานค่ะ อร่อยมากและอิ่มมากแล้วก็คิดถึงแก้วมาก (อันสุดท้ายไม่รู้เกี่ยวได้ไง อิอิ

อ้วนผอมจอมซ่า คนนึงอ้วนคนนึงผอมแต่สั่งมานี่ทานเท่าๆ กันเลย หุหุ

จานโปรดของเรา อิอิ ชอบมากมาย

จาก 4 ถาด ถ่ายรูปทันแค่ถาดนี้ค่ะ 555+ ที่เหลือมาแล้วโดนทานเรียบหน้ามืดถ่ายไม่ทัน

สภาพจานของเดย์ เละมาก แต่ก็อร่อยมากเหมือนกัน อิอิ

ยัยน้องวิวไปเ้ต้นกับวงดนตรีสดหน้าร้านอะไรซักอย่างค่ะ เต้นไม่ยอมกลับบ้าน 555+

ความจำเค้าดีม๊ะ ... !!

รักแก้วนะคะ จุ๊บๆ

ศุกร์ที่ 21 สิงหา อิอิ

เนื่องจากเมื่อวานงานการที่ plan ไว้ว่าจะต้องทำแต่ดันแทบไม่ได้ทำเลยช่วงบ่าย วันนี้เลยมียอดสะสมของจำนวนงานเยอะมากก หึหึ แค่ไอ้เรื่อง PO อย่างเดียวก็ไม่เป็นอันทำอะไรกินแล้ว ดันมีเรื่องทำราคาอีกด้วยวันนี้ ฮูเร่ จะเสร็จมั้ยงาน -__-''

เช้ามาก็ปั่นค่ะ ... ปั่นเรื่อง PO ก่อนเลย วันนี้พี่ปูที่เป็น Pricing เข้ามานั่งใน IS เพราะว่าพี่เอมไม่มาเลยมีที่ว่าง เย่ๆ สบายเลยไม่ต้องเดินไปหาที่แผนก แต่มาถึงนี่ให้เดย์เรียกช่วยงานได้ง่ายยิ่งขึ้น กั๊กๆ ... กว่่าเดย์จะเช็ค part และราคาเสร็จทั้งหมดก็สิบเอ็ดโมงแล้ว รีบเอาให้พี่ปู update ตัวที่ยังไม่เรียบร้อย แล้วก็โทรแจ้งลูกค้าให้ key มาได้เลย แต่สรุป ... พี่ปู update ให้ไม่หมด เอาให้ไปปึ้งนึงแต่พี่ปูทำไปครึ่งเดียวเอง แล้วเอ๋อนึกว่าทำหมดแล้วเลยส่งคืนมาให้เดย์ หึหึ นี่แหละน๊าาเพราะพี่ปูมัวแต่เล่น BB อิอิ 

กว่าจะรู้ตัวว่า update ไม่หมดก็ตอนบ่ายโน่น ... ลูกค้าโทรมาต่อว่าว่า key ไม่ได้ ตอนแรกเดย์ก็มั่นใจเชียวว่าพี่ปูแอ๊ดหมดแล้วเลยบอกไปว่าลูกค้าน่าจะคีย์ part ผิด แต่พอเช็คไปเช็คมา อ้าว ... ยัง update part เข้าระบบไม่หมดนี่ฟ่า -__-'' 

ตกเย็นเลิกงานเค้ากลับกันหมดล่ะ เหลือแต่พวกที่ต้องอยู่เย็นเป็นทุกข์ก็คือ เดย์ พี่เมบี พี่ริน พี่นัด พี่ตุ่ม <<  พวกขาประจำค่ะ แต่ว่าพี่นัดอยู่ถึงทุ่มกว่าๆ ก็กลับเพราะว่าพี่นัดจะกลับไปดูละคร ก็นั่งทำงานกันไปแบบ chill chill เพราะว่าไม่มีโทรศัพท์เข้า แล้วก็ทำไปคุยกันไปฟังเพลงกันไปเสียงดังเชียว พอผ่านไปได้พักนึงก็ทานข้าวหน้าเป็ด MK อิอิ สั่งมาทานกันเพราะว่าบริษัทออกตังค์ 555+ แต่ว่าก่อนจะสั่ง MK เดย์ก็โชว์โง่ไปรอบนึง แบบว่าพอพี่รินถามว่าจะกินไรจะสั่ง MK เดย์ก็ดันสะเหร่อมากเลย ถามพี่เค้าว่าแล้วจะทานกันยังไงหรอมีหม้อลวกหรอ 555+ พี่เค้าขำกันใหญ่เลยว่าเดย์ไปอยู่รูไหนของประเทศมา เดี๋ยวนี้ MK เค้าลวกมาให้ -___-" ก็ใครมันจะไปรู้อ่าา ปกติทานแต่ที่ร้านหนิหน่า

พอนั่งทานเสร็จก็ทำงานต่อซักพักแล้วก็ธาตุไฟแตกซ่าน ทำต่อไม่ไหวแล้วเลยมานั่งพับนกยักษ์ (เดี๋ยวมีรูปอวด อิอิ) ตอนแรกก็ลืมวิธีพับ ถามพี่ๆ เค้าก็ลืมกันหมด แล้วไงก็ไม่รู้นึกออกซะงั้นเลยได้พับต่อ เสร็จแล้วก็กลับบ้านตอนประมาณสามทุ่มกว่าๆ แก้วดุนิดหน่อยวันนี้ T___T 

โต๊ะทำงานอันโคตรรกค่ะ โปรดสังเกตว่ากำลังใจจะอยู่ในจอกับข้างๆ จอ อิอิ

นกยักษ์เอากระดาษปฏิทินด้านหลังที่นั่งมาพับ 555+ มีวาดตาด้วย...ครีเอทซะเหลือเกิน

 นกใหญ่เกือบจะเท่าหน้าแหนะ 555+

เอามันขึ้นไปบิน .... หาเจอมั้ยเอ่ยว่าบินอยู่ตรงไหน ฮ่าๆ

 ข้าวหน้าเป็ดที่ทำให้แก้วคิดถึง MK ขึ้นมาทันที อิอิ

รักค่าาาา

edit @ 10 Sep 2009 13:24:28 by DaY_KaeW

ดูจากหัวเรื่องอ่านแล้วคล้ายๆ ไปทานข้าวโรงแรมเลยเนอะ ... แต่มันเป็นโรงรามซะงั้น ฮ่าๆ แบบว่าเหมือนจะไฮโซแต่ไม่ได้ไฮโซค่ะ ดันเป็นโลโซแทนค่ะ อิอิ

งานเข้าตั้งแต่เช้าเลยค่ะ ... ลูกค้าเปิด PO สั่งตัดกระบอกลมมามากมายก่ายกองเพราะว่าเื่มื่อวานเดย์ล่อนจดหมายออกไปว่าวันที่ 21-25 คนงานตัดกระบอกหยุดเพราะฉะนั้น Production Line จะปิด ... ส่งไปเมื่อวาน วันนี้มากันให้ลึ่มเลยทีเดียว ... แถมมีแบบว่าสั่งด่วนมากมาย สั่งวันนี้เอาพรุ่งนี้ ... แหม๋ ถ้าตัวเดียวจะไม่ว่าเลย แต่สั่งมาเป็น 10 จะเอาใครที่ไหนมาตัดให้หล่ะเนียะ คนงานมีคนเดียว แถม order คนอื่นก็มีน่ะ แล้วเจ้านั้นก็จะด่วน เจ้านี้ก็จะด่วน แล้วจะมาขอให้ลัดคิวให้ ... ไม่ได้หรอกน่ะ เดย์ไม่ใช่ีคนขี้โกงเห็นแก่ขนมหรอกน่ะย่ะ ใครมาก่อนก็ต้องตัดให้เค้าก่อนเพราะว่าเค้าก็รีบเหมือนกัน เออ..ถ้าเจ้าอื่นไม่รีบดิว่าไปอย่างจะแซงให้ วู้ววว 

ตอนกลางวันก็ไปทานข้าวที่โรงรามค่ะ ... มันคือโรงอาหารในมหาวิทยาลัยรามคำแหง ... ถูกดีค่ะ ทานข้าวไก่ทอดไข่ดาว แล้วก็ต้มข่าไก่อีก 1 ชาม 40 บาทเอง ^^ ทานข้าวเสร็จก็ไปซื้อขนมทาน เดย์ได้เครปกล้วยช๊อค อร่อยมากเลย แต่ทานไม่หมดหง่ะเพราะว่าเลี่ยน -__-'' 

กลับมาถึงที่ทำงานก็ทำงานต่อ พอจัดคิวกระบอกลงตัวเสร็จทีนี้ตกบ่ายก็มางานเข้าอีกเรื่องค่ะ ... เรื่องขอราคาพิเศษ ... แต่ว่าเป็นลูกค้างี่เง่าอ่ะค่ะ อธิบายเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจซักที เรื่องมันมีอยู่ว่าสมมุติมี part 111AB กับ 111-AB/N แล้วราคาสองตัวนี้มันต่างกันลิบลับเอาเป็น 111-AB/N ถูกกว่านะคะ ... ไอ้ลูกค้านี่ก็จะซื้อ 111AB ในราคา 111-AB/N ให้ได้เลย มันบอกว่ามันทำราคาให้ end user ไปแล้วโดย base จาก 111-AB/N ... มันจะบ้ารึป่าว ในเมื่อเดย์ให้ราคาไปไม่เท่ากันมันไปตัดสินได้ไงว่าสองตัวนี้ต้องราคาเท่ากัน พอเดย์อธิบายไปว่าให้ราคาเดียวกันไม่ได้เพราะมันคนล่ะ spec. กันเลย แล้วก็ผลิตจากคนล่ะโรงงาน คนล่ะทวีปเลยด้วยซ้ำ แต่มันบอกว่าทำไมจะไม่ได้ มันไม่น่าจะราคาต่างกันมากแค่มีขีด - กับ /N แค่นี้เอง ... โอ้แม่เจ้า ... อยากจะฆ่ามัน แม่งคิดได้ไง สมองมันอยู่ส่วนไหนเนีะ มันเอาอะไรคิ๊ดดด เถียงแบบปัญญาอ่อนๆ แถมต่อราคาเหมือนซื้อผักอยู่ในตลาดเลย ... นี่มันของชิ้นล่ะเป็นแสนน่ะย่ะ อธิบายจนน้ำลายแตกฟองมันก็ยังจะเอาราคาที่มันอยากได้ให้ได้เลย ... นี่แหละน๊าา คนสิงคโปร์ ... งกชิบ

งุ๊งงิ๊งๆ ทำงานถึงเย็นก็กลับบ้านกะพี่เก๋ค่ะ ... ทิ้งทุกอย่างที่ทำไม่ทันไว้ข้างหลังเพราะว่าจะอ้วกอยู่แ้ล้ว เห็นตัวเลขเยอะๆ แล้วถึงกับคลื่นไส้เลยอ่ะค่ะ  พอถึงบ้านเดย์ก็ทานข้าวนิดนึงเพราะว่าไม่หิวมากแล้วก็อาบน้ำ นอน

วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลย ... ตื่นไปทำงานตามปกติ

ทำงานไปก็แอบเล่น Facebook ใน BB ไปด้วย หุหุ แต่ก็เล่นนิดๆ หน่อยๆ แหละแบบแค่กดดูเฉยๆ อ่ะค่ะ ... ไม่บ้ามากขนาดเอามาเล่นจริงจัง อิอิ Chill มากเลยวันนี้ ... แบบว่าตั้งแต่เช้าไม่มีงานเข้าค่ะ ... มีแต่งานปกติ ไม่มีอะไรกดดัน ไม่มีอะไรมาให้ปวดหัวหรือหงุดหงิด น่าจะเป็นแบบนี้ซะทุกวันเลยจะดีมาก โฮะๆ

กลางวันไปทานก๊วยเตี๋ยววิัชัย (ชื่อร้านอ่ะค่ะ) อยู่เลยซอยที่ทำงานไปสองซอยเอง อร่อยเหมือนกันค่ะ (ทานแต่ของอร่อยเท่านั้น ฮ่าๆ) ที่ต้องทานใกล้ๆ เพราะว่าเดี๋ยวพี่ตาลจะรีบไปทำธุระโอนเงินที่ตรงคอนโดแถว สน.คลองตันอ่ะค่ะ เดย์ทานเกี้ยมอี๋น้ำ 1 ชามกับเก๊กฮวย 1 ขวด ตอนแรกจะทานสองชามแล้วแหละ แต่เค้าทำชามที่สองช้าเลยไม่เอาค่ะ มันขาดตอนทำให้ไม่อยากทานแล้ว หุหุ 

ระหว่างเดินเข้าไปขึ้นรถที่จอดไว้ในซอยข้างๆ เดย์ก็เหลือบไปเห็นป้ายอันนึงค่ะ ... ฮาดีเลยเก็บภาพมาให้แก้วดูด้วยน่ะ  

เป็นป้ายเขียนว่า "ชัดเจนภาษาไทย ห้ามกลับรถ" คือว่า ... ทำไมมันต้องชัดเจนภาษาไทยด้วยเนียะ ฮ่าๆ แล้วจะบอกว่าเจ้าของที่ที่เป็นเจ้าของป้ายนี้เป็นอาซิ้มอ่ะค่ะ เค้าไม่ให้เข้าไปกลับรถในลานจอดรถของเค้าอ่ะค่ะ ... แค่นี้เองไร้น้ำใจจังเลยเนอะ ไม่ได้เข้าไปจอดยังงกที่เลย

พอถึงคอนโดก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำธุระบ้าง หาขนมทานบ้าง แต่เดย์รอบนรถค่ะ ... มันร้อน ไม่อยากลงไปเดินหง่ะ กลัวจะดำแดดมากไปกว่านี้  อิอิ แต่ถึงแม้จะไม่ได้ลงไปก็มีขนมทาน เพราะว่าเดย์ทานของพี่ๆ เค้าอ่ะค่ะ ฮ่าๆ ตอดๆ เอาตลอดทางเลย ^^

ตกบ่ายก็ทำงานไป ตาปรือไป พอซักบ่ายสามก็จะเป็นช่วงเวลา relax ของใน IS กันค่ะ ... เพราะว่าแต่ล่ะคน (รวมเดย์ด้วย) ก็จะลุกมาหาขนมทาน แล้วก็ยืนเม้าท์ๆ ธาตุไฟแตกซ่านกันอยู่ประมาณ 10-15 นาทีถึงจะกลับเข้าที่ของแต่ล่ะคนเพื่อทำงานต่อ มันเป็นแบบนี้เกือบทุกวันเลยอ่ะค่ะ อิอิ

วันนี้กลับบ้านกับแม่ พอดีแม่กับปะป๊าแวะทำธุระในเมืองเลยแวะสอยเดย์และโบว์กลับบ้านด้วย แต่ว่าระหว่างทางก็คิดๆๆ ว่าเย็นนี้จะทานอะไรกัน ... แม่อยากทานข้าวต้มกุ้ยอ่ะค่ะ ... แต่ไม่รู้คุยไปคุยมาอีท่าไหนเลยไปจบกันที่ร้านอาหารเวียดนามในซอยแบริ่ง VT. แหนมเนืองอ่ะค่ะ พอไปถึงร้านน้องกิ๊ฟก็นั่งรอจองที่ให้อยู่ก่อนแระ (โทรบอกระหว่างทางค่ะว่าให้ไปจองที่เพราะว่าน้องกิ๊ฟอยู่แบริ่งพอดีเลย) 

ที่สั่งมาก็มีหม้อไฟ ไก่ทอดงา หมูย่าง ปอเปี๊ยะสด และที่ขาดไม่ได้ที่ตั้งใจมาทานกันเลยก็คือแหนมเนืองค่ะ ทุกคนตั้งใจมาทานแหนมเนืองกันหมดเลย ตอนแรกกะจะไม่สั่งอย่างอื่นด้วยซ้ำ ฮ่าๆ พอทานไปได้ครึ่งทางน้องเบนก็มาึถึงร้าน ... แต่น้องเบนไม่ทานเพราะว่าทานมาแล้วและอิ่มมาก หุหุ เลยอดทานของชอบเลย 

มีเรื่องฮาด้วยค่ะ ... ในถาดผักของแหนมเนืองมันจะมีเขียวๆ หั่นๆ ไว้คล้ายๆ ถั่วฝักยาวอ่ะค่ะ ... น้องโบว์ก็ตักใส่แหนมเหนืองเต็มที่เลย แล้วก็เคี้ยวๆ แล้วก็ทำหน้าเบ้เลยค่ะ แล้วก็พูดว่า ... "เฮ้ยๆ เขียวๆ นี่ถั่วป่า่วอ่ะ" ... พอทุกคนดูกันดีดี สรุปออกมาว่ามันคือพริกลาวค่ะ ... โบว์คายใหญ่เลยเพราะว่าเจ๊แกใส่ไปเยอะค่ะ แล้วยังมีหน้าพูดอีกน่ะว่า "นึกว่าถั่วฝักยาว ใส่ซะเยอะเลย ถึงว่าทำไมเผ็ดๆ"  ... แล้วเจ๊แกก็ดันไม่คายตั้งแต่มันเริ่มเผ็ดมากเนอะ อมไว้ตั้งนานจนกระทั่งคนอื่นเค้าบอกว่านั่นอ่ะพริกถึงได้คาย -__-'' สงสัยมันจะความรู้สึกช้า ฮ่าๆ

กลับถึงบ้านแบบพุงกางค่ะ ... อร่อยมากเลยแล้วก็อิ่มมากด้วย แต่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง ทานผักเข้าไปซะเยอะขนาดนี้จะปรู๊ดดด ปร๊าดดด อีกมั้ยเนียะเดย์ ><

คิดถึงแก้วจังเลย

รีบกลับมาได้แล้วน่ะค่ะ ... เด๋วทางนี้ขาดใจ